Mieke werd geboren in Wanroij, op haar 8e verhuisde ze met het gezin naar Wilbertoord.

Ze werd opgeleid tot laborante en was werkzaam in het ziekenhuis in Tiel.

Samen met een collega en vriendin, Ellen Harmsen, die ook geen relatie had kocht ze een huis in Kappel Avezaath.

Zij hadden een gezamenlijke hobby, het observeren en zorgen voor de vleermuizenpopulatie in Nederland.

In 1989 is zij samen met Nel en Jan naar haar broer Piet in Papua New Guinea geweest om Piet op zijn sterfbed nog één keer te zien en te helpen bij zijn verzorging. Nadat Nel en Jan op doorreis gingen wilde Mieke haar broer niet verlaten en nam onbetaald verlof om hem tot het laatste moment bij te staan. Dit duurde langer dan verwacht en tot haar ongenoegen moest ze toch vroegtijdig naar huis. De reis naar huis verliep niet zonder problemen. Omdat er nog een oorlog gaande was waren er geen vluchten vanaf het eiland en moest ze met een bootje naar het vaste land gebracht worden waar ze haar reis met het vliegtuig zou voortzetten.

Het bootje kapseisde en Mieke heeft een flink aantal uren op de oceaan gedreven voordat ze gered werd. De spullen die ze van Piet had mee gekregen om veilig te stellen voor de oorlog verdwenen naar de oceaanbodem. 

In 1999 had ze met Margareth afgesproken dat ze op familie bezoek zou komen. Deze keer samen met Ellen.

Omdat de kinderen ver uit elkaar op verschillende plekken waren gingen ze met het vliegtuig om alle kinderen te bezoeken.

Toen ze onderweg naar Marisa waren ging het weer mis. Deze keer fataal. Door slecht weer zijn ze met het vliegtuig waar ze in vlogen verongelukt. In Nederland kregen ze het schokkende nieuws dat alle inzittende van het vliegtuig waren overleden.