Nel is als oudste in het gezin geboren in Wanroy. Hier groeide ze ook op. Ze begon op  1 april  1940 naar de Maria School. Na de basisschool was er geen geld om verder te studeren en het gezin was inmiddels zo groot dat er thuis ook wel wat hulp nodig was.

Iedere zondag ochtend ging het gezin te voet op de klompen naar de kerk. Het geloof was heel belangrijk voor Nel. Na de mis werd deze thuis nog eens onder het genot van een borreltje geëvalueerd. Later toen Nel een gezin had werd dit borreltje vervangen door irish koffie en op tv werd een opera opgezet.

Rond haar 20ste ging ze als huishoudster werken bij de fam Kersten in Gassel. Dit deed ze totdat ze naar Escharen ging om daar als huishoudster te werken bij Janus en Rein. 

In 1958 leerde ze op de kermis in Mill heeft Koos kennen. Ze hebben 6 jaar verkering gehad en in die tijd kwam Koos wekelijks op de fiets of te voet naar Nel. In de winter was het door de sneeuw niet makkelijk maar voor zijn liefje trotseerde hij alle weersomstandigheden. 

In 1964 traden ze in het huwelijk en mochten ze de boerderij overnemen op voorwaarde dat Janus en Rein daar mochten blijven wonen. Nel heeft voor haar ooms gezorgd tot zij stierven. Janus overleed in 1973 aan nierproblemen en Rein kreeg in 1990 op 90 jarige leeftijd een harsstilstand. Hij was toen zo dement dat hij op een wachtlijst stond om opgenomen te worden.

Ook voor Koos was het geloof. Nel was lid van het dameskoor in Escharen en werd nadat ze de opleiding had gedaan dirigente van het Gregoriaans Koor bij de Kapucijnen in Velp. Ook Koos werd lid van dit koor.

In het geloof vonden ze troost maar voor Nel was de veranderende wereld  moeilijk om het te combineren met wat er gebeurde in de wereld. Toen ze de Kapucijnen in Velp leerde kennen en zag hoe zij het geloof combineerde met alle veranderingen werd het voor haar makkelijker. 

Nel is, in de voetsporen van haar grootvader Piet en haar oom Janus lid geweest van het Kerkbestuur. Met veel motivatie, inzet en verantwoordelijkheidsgevoel voerde ze deze vrijwilligers taak uit. Zo heeft zij zich ingezet om de renovatie van het kerkorgel te realiseren. 

Koos heeft meerdere grote ongelukken meegemaakt, waardoor hij in 1989 noodgedwongen zijn bedrijf moest afbouwen hierna hebben ze het reizen ontdekt en gingen ze naar Lourdes, Rome, bezochten ze familie in Australië en gingen ze naar Oostenrijk met georganiseerde busreizen. 

Het huis werd eigenlijk te groot voor Koos en Nel maar Nel wilde absoluut niet verhuizen. Ze lieten het achterhuis zo onderhoudsvriendelijk mogelijk maken. Ramen werden dicht gemaakt en stallen en putten werden verwijderd. Zo bleven ze toch op den Tarpot wonen tot besloten werd dat Rian en Anne Marie het huis wilde verbouwen en in Escharen kwamen wonen.

Rian verbouwde het achterhuis en in dat huis werd een mantelzorgwoning gerealiseerd waar ze samen nog 10 jaar van hebben kunnen genieten. In 2009 overleed Nel aan een hele grote hersenbloeding en bleef Koos nog 1,5 jaar op den Tarpot wonen. 

Hierna wilde hij naar het verzorgingstehuis en kwam hij terecht in Mill. Daar heeft hij nog 7 jaar gewoond. In 2018 is hij overleden omdat zijn lichaam en hart verzwakt waren.

Zij gingen wonen in het huis "den Tarpot" waar 3 ooms van Nel destijds woonde, dit waren  Johan, Janus en Rein .

Het Estersheem heeft op haar site een pagina aangemaakt over de historie van deze boerderij.

Na een grote hersenbloeding en een kort ziektebed overleed zij op 24 oktober 2009 in het CWZ in Nijmegen

Na het overlijden van Nel in 2009 heeft Koos nog 1,5 jaar op de Rotscheweg gewoond. De laatste 8 jaar van zijn leven heeft hij doorgebracht in verzorgingstehuis Aldenhorst in Mill.

Hij bleef Nel ontzettend missen maar toch ook nog genoten van het leven.

In 2018 overleed hij na een korte opname in het CWZ ziekenhuis